Pjesnik Aleksa Janković, nakon prvenca „Crna riječ“ iz 2017. godine, objavio je novu zbirku poezije „Između samoća“, u izdanju beogradskog „Lubruma“, a banjalučka promocija održana je ove sedmice u Kući Milanovića.
Nova knjiga podijeljena je u četiri ciklusa — „Verbalno onanisanje“, „Epizoda: Marija“, „Ođavoljavanje“ i „Između samoća“ — kroz koje autor istražuje odnos pojedinca prema samoći, svijetu i savremenom iskustvu.
Janković ističe da mu je čitalac važan, ne kao neko kome treba ugađati, već kao sagovornik kojem autor iznosi lični izraz i iskustvo. Posveta čitaocu, kako navodi, predstavlja priznanje upornosti i radoznalosti onih koji i dalje pronalaze prostor za poeziju uprkos savremenim distrakcijama.
Govoreći o naslovu zbirke, autor naglašava da je samoća važna za pisanje, ali da se inspiracija najčešće rađa „između samoća“, u susretu sa drugim i sa stvarnošću. Pisanje vidi kao proces u kojem se iskustva iz svijeta u osami pretvaraju u poetski izraz.
U recenziji književnice i profesorice Tatjane Bijelić istaknuto je da Janković nastavlja poetsko istraživanje svakodnevnog, romantičnog, istorijskog i zaumnog. Sam autor smatra da poezija ne razdvaja sfere, već ih objedinjuje, naglašavajući da je pjesnik onaj koji „spaja sfere i svjetove“ i pretvara ih u jedinstveni poetski ton.
U zbirci se pojavljuju i pjesme koje tematizuju nasljeđe devedesetih godina, ali Janković naglašava da mu cilj nije istorijska interpretacija, već pokušaj da se izrazi iskustvo generacija koje nose posljedice tog perioda. Prema njegovim riječima, ta tema ostaje dio kolektivne svijesti i kulture sjećanja, od koje se ne može jednostavno odmaknuti.
Janković, koji radi kao profesor, ističe da mu rad sa mladima donosi novu energiju i podsjeća ga na važnost iskrenosti u umjetnosti, iako obaveze ostavljaju manje vremena za pisanje.
Pored poezije, bavi se i muzikom, te ima više autorskih pjesama u pripremi. Ipak, naglašava da pisanje poezije i tekstova za muziku zahtijeva različite pristupe, jer muzika sama nosi dio značenja koje poezija mora izgraditi riječima.
Govoreći o književnoj sceni Republike Srpske, Janković smatra da talentovanih autora ne nedostaje, ali da je problem odnos društva prema kulturi, koja se često posmatra kao luksuz, a ne kao nužna djelatnost. Uprkos tome, ističe da scena opstaje zahvaljujući entuzijazmu pojedinaca koji nastavljaju da stvaraju i promovišu književnost.
