Pravoslavni vjernici koji Božić slave po julijanskom kalendaru danas obilježavaju Badnji dan, posljednji dan božićnog posta i uvod u proslavu najradosnijeg hrišćanskog praznika – rođenja Isusa Hrista.
Badnji dan ima posebno mjesto u pravoslavnoj tradiciji i doživljava se kao izrazito porodični praznik. Na Badnje veče porodica se okuplja oko posne trpeze, u miru i zajedništvu, pripremajući se za dolazak Božića.
Naziv praznika potiče od badnjaka, mladog hrastovog ili cerovog drveta, koji se tog dana siječe i pali. Prema hrišćanskom predanju, badnjak simbolizuje drvo koje su pastiri donijeli kako bi zagrijali pećinu u kojoj je rođen Isus Hrist, dok ujedno najavljuje i drvo Hristovog krsta.
Badnji dan započinje rano ujutru sječom badnjaka. Po običaju, domaćin sa djecom odlazi u šumu, gdje se prije sječe okreće ka istoku, tri puta se prekrsti i pomoli. Drvo se siječe sa istočne strane, najčešće sa tri snažna udarca sjekirom, a badnjak se potom donosi kući i naslanja uz zid, gdje stoji do večeri.
U kuću se badnjak unosi sa prvim mrakom, zajedno sa slamom i pečenicom. Na ognjištu se prema badnjaku odnosi s posebnim poštovanjem – posipa se žitom, preliva vinom i doživljava gotovo kao živo biće. Djeca raspiruju vatru grančicama, izgovarajući želje za zdravlje, blagostanje i napredak doma.
Slamom se posipa cijela kuća, podsjećajući na pećinu u kojoj je Hrist rođen, a uz taj čin vezani su i stari narodni običaji u kojima djeca simbolično „pijuču“, dok domaćin baca slatkiše, voće ili sitan novac, prizivajući rodnu i srećnu godinu.
Nakon unošenja badnjaka i slame, ukućani se okupljaju na zajedničku molitvu, pjevaju božićni tropar „Roždestvo tvoje“, čestitaju jedni drugima Badnje veče i sjedaju za posnu trpezu, na kojoj se najčešće nalaze pasulj prebrenac, riba i druga posna jela.
Badnji dan i Božić neraskidivo su povezani, kako kroz crkvenu tradiciju, tako i kroz narodne običaje koji se prenose vijekovima, iako su se mnogi od njih vremenom izgubili ili izmijenili.
Na Badnji dan u pravoslavnim hramovima služe se jutarnja liturgija i večernje bogosluženje uz nalaganje badnjaka, dok se arhijerejska božićna liturgija služi u ponoć, kao i na sam dan Božića u jutarnjim časovima.
