Tokom protekle godine paralelno sa pregovorima o mogućem okončanju rata u Ukrajini vođeni su i razgovori o potencijalnim ekonomskim aranžmanima između Rusije i Sjedinjenih Američkih Država, što je u evropskim političkim krugovima izazvalo zabrinutost da bi predsjednik SAD-a Donald Tramp mogao izvršiti pritisak na Kijev radi postizanja šireg ekonomskog dogovora sa Moskvom.
Prema pisanju britanskog Economista, Kremlj je razradio plan koji bi američkoj administraciji bio predstavljen kao „najveći dogovor“, a koji uključuje energetiku, rudarske projekte i velike infrastrukturne investicije. U medijima se spekuliše o vrijednosti od oko 12 biliona dolara, iako analitičari upozoravaju da je riječ o procjeni koja je vjerovatno značajno prenaglašena.
Navodno se u okviru ponude pominju projekti eksploatacije nafte i gasa na Arktiku, razvoj rudnika rijetkih metala, kao i infrastrukturni projekti poput tunela ispod Beringovog prolaza. Rusija, suočena sa posljedicama sankcija i nižim prihodima od energenata, traži ublažavanje restrikcija i povratak dolarskim transakcijama, dok bi američke kompanije dobile povlašćen pristup pojedinim projektima ukoliko se vrate na rusko tržište.
Bijela kuća do sada nije potvrdila postojanje takvih prijedloga. Ukrajinski predsjednik Volodimir Zelenski izjavio je početkom februara da su ga obavještajne službe informisale o planu obimne ekonomske saradnje između Moskve i Vašingtona, procijenjenom na oko 12 biliona dolara, ali iz američke administracije nije stigla zvanična potvrda.
Prema navodima Bloomberga, interni ruski memorandum govori o sedam oblasti moguće saradnje, uključujući energetiku, nuklearni sektor, rudarstvo, modernizaciju civilne avijacije i zajedničke projekte u eksploataciji teško dostupnih resursa. Posebno osjetljivo pitanje predstavlja zahtjev Moskve za povratkom dolarskim plaćanjima, što bi značilo značajan zaokret u odnosu na dosadašnju politiku „dedolarizacije“.
Analitičari, međutim, upozoravaju da bi stvarne ekonomske koristi za SAD mogle biti znatno manje od najavljenih. Ruska ekonomija manja je od italijanske, srednja klasa se smanjuje, a veliki dio tržišta već je preuzeo kineski kapital. Uz to, poslovanje u Rusiji i dalje nosi visoke političke i pravne rizike, uključujući mogućnost ponovnog uvođenja sankcija u slučaju nove eskalacije sukoba.
Evropske zemlje takođe bi se vjerovatno protivile brzom ukidanju sankcija, što dodatno komplikuje eventualni ekonomski reset odnosa između Moskve i Vašingtona.
Portparol Kremlja Dmitrij Peskov nije negirao mogućnost saradnje, navodeći da su kompanije iz obje zemlje zainteresovane za zajedničke projekte, ali bez potvrde konkretnih dogovora.
Sve ukazuje na to da Moskva eventualni pomak u pregovorima o Ukrajini vidi ne samo kroz političku i bezbjednosnu prizmu, već i kao priliku za šire redefinisanje ekonomskih odnosa sa Sjedinjenim Američkim Državama. Ipak, ostaje otvoreno pitanje da li se iza najavljenog „El Dorada“ krije realna ekonomska perspektiva ili prije svega politička strategija u složenoj globalnoj igri interesa.
