ZAGREB – U Zagrebu će danas biti obilježene 34 godine od brutalnog ubistva porodice Zec, jednog od najtežih zločina počinjenih nad srpskim civilima tokom ratnih devedesetih u Hrvatskoj.
Obilježavanje organizuju Srpsko narodno vijeće i Antifašistička liga Hrvatske. U 18.00 časova na Sljemenu će biti položeno cvijeće kod spomen-ploče na kojoj su ispisana imena dvanaestogodišnje Aleksandre te njenih roditelja Marije i Mihajla Zec, ubijenih iz nacionalističke mržnje, saopštili su organizatori.
Navršile su se 34 godine od kada su pripadnici specijalne jedinice MUP-a Hrvatske, kojom je komandovao Tomislav Merčep, u decembru 1991. godine likvidirali porodicu Zec. Mihajla Zeca (38) tokom privođenja ubio je pripadnik jedinice Siniša Rimac, dok su Mariju (36) i Aleksandru (12) na Sljemenu usmrtili pripadnici iste grupe.
Dokumentaciono-informacioni centar „Veritas“ ocijenio je da ovaj zločin spada među najmonstruoznije likvidacije srpskih porodica u Hrvatskoj i da ni nakon više decenija nije dočekao puni pravni epilog. Ubistvo porodice Zec, poručuju, i dalje je „simbol nekažnjivosti“ pripadnika hrvatskih snaga tokom rata.
Prema dostupnim podacima, Merčepov zamjenik Miro Bajramović naložio je pripadnicima jedinice Igoru Mikoli, Siniši Rimcu, Nebojši Hodaku i Snježani Živanović da privedu Mihajla Zeca zbog navodnih veza sa krajiškim Srbima. Nakon ubistva Mihajla Zeca, Munib Suljić odveo je Mariju i Aleksandru iz porodične kuće i ubio ih na Sljemenu.
Županijski sud u Zagrebu je u maju 2016. godine nepravosnažno osudio Tomislava Merčepa na pet i po godina zatvora jer nije spriječio nezakonita hapšenja, zlostavljanja i ubistva 31 civila. U činjeničnom opisu presude izostavljeno je 20 žrtava za koje se, prema presudi, nije moglo pouzdano utvrditi ko ih je hapsio i likvidirao. Među žrtvama za koje je Merčep osuđen nalaze se i imena članova porodice Zec.
Vrhovni sud Hrvatske je u februaru 2017. godine povećao kaznu na sedam godina zatvora, a Merčep je kaznu povremeno izdržavao u Krapinskim toplicama. U martu 2020. pušten je na uslovnu slobodu zbog pogoršanog zdravstvenog stanja, a preminuo je u novembru iste godine.
„Ovaj slučaj je jedna od najdrastičnijih ilustracija urušavanja vladavine prava u ratnoj Hrvatskoj. Sve dok ostaje bez pune pravde, ostaje i pitanje jednakosti žrtava i standarda pravosuđa u procesuiranju ratnih zločina“, poručili su iz „Veritasa“.
