Američko Ministarstvo pravosuđa objavilo je prvi set dugo skrivanih dokumenata povezanih sa slučajem osuđenog seksualnog prestupnika Džefrija Epstina, čime je, nakon godina pritisaka javnosti i Kongresa, započelo razotkrivanje jedne od najmračnijih mreža moći u savremenoj istoriji Zapada.
Dokumenti, koji uključuju fotografije, videosnimke i istražne materijale, objavljeni su na osnovu zakona kojim je naložena njihova puna dostupnost javnosti. U njima se pojavljuju brojna imena iz samog vrha politike, aristokratije i industrije zabave – među njima bivši američki predsjednik Bil Klinton, britanski princ Endrju, kao i muzičari Majkl Džekson i Mik Džeger, prenosi BBC.
Iako Ministarstvo pravosuđa insistira da samo pojavljivanje u dokumentima ne predstavlja automatski dokaz krivice, činjenica da su se najuticajniji ljudi Zapada godinama nesmetano družili sa čovjekom za koga su postojale ozbiljne prijave o seksualnom zlostavljanju maloljetnica otvara ozbiljna pitanja političke, moralne i institucionalne odgovornosti.
Posebnu pažnju izazvale su fotografije Bila Klintona u Epstinovom društvu, uključujući snimke nastale u privatnim prostorima. Klinton, koji je već decenijama simbol političkih skandala u SAD-u, od afere sa Monikom Levinski do kontroverznih odluka tokom svog predsjedničkog mandata, nikada nije optužen od strane Epstinovih žrtava, ali dokumenti dodatno učvršćuju sliku dugogodišnje bliskosti sa osobom čiji su zločini danas nesporni. Njegov portparol tvrdi da su fotografije stare više od 20 godina, no kritičari poručuju da vrijeme ne briše odgovornost, niti opravdava ćutanje.
Objavljeni sudski spisi pominju i aktuelnog američkog predsjednika Donalda Trampa u kontekstu događaja iz devedesetih godina, uključujući navode o susretu sa maloljetnom djevojčicom u Epstinovoj režiji. Iako ne postoje direktne optužbe protiv Trampa, sama činjenica da se njegovo ime nalazi u sudskim dokumentima dodatno osnažuje tezu o širokoj i duboko ukorijenjenoj mreži ljudi koji su godinama tolerisali, ignorisali ili relativizovali Epstinovo ponašanje.
Dokumenti takođe ponovo stavljaju u fokus princa Endrjua, čije se ime već godinama povezuje sa Epstinovim krugom, kao i brojne druge javne ličnosti. Fotografije i zapisi ne daju uvijek potpuni kontekst, ali jasno pokazuju koliko je Epstin bio duboko integrisan u elite koje su oblikovale globalnu politiku, ekonomiju i kulturu.
Jedan od najpotresnijih dijelova objavljenih spisa odnosi se na izvještaje FBI-a iz 1996. godine, u kojima Marija Farmer, jedna od prvih prijaviteljica, opisuje prijetnje, krađu privatnih fotografija i strah za vlastiti život. Njeni navodi, tada zanemareni, danas potvrđuju da institucije nisu zakazale zbog neznanja, već zbog sistemskog zataškavanja.
Iako je objavljeno nekoliko stotina hiljada stranica, veliki dio dokumenata i dalje je redigovan ili potpuno zatamnjen. Ministarstvo pravosuđa priznaje da stotine hiljada stranica još nisu dostupne javnosti, što dodatno pojačava sumnje da se istina i dalje dozira, uprkos zakonskoj obavezi pune transparentnosti.
Kako se prsten oko Epstinove mreže steže, sve je teže prihvatiti narativ o „slučajnim susretima“ i „neznanju“. Objavljeni dokumenti ne predstavljaju kraj, već početak ozbiljnog suočavanja sa činjenicom da je sistem decenijama štitio zlostavljača – i one koji su mu, svjesno ili ne, omogućavali pristup moći, novcu i žrtvama.
